Santiago de Chile - dag 3

Het is zaterdag, het is droog en we hebben best wat plannetjes gesmeed. Maar eerst: ontbijt!

We vonden een bijzondere locatie, maar die ging wat later open. Dus nog een tijdje gechilled in het hotel en daarna een paar blokjes verderop naar het Wonderland Café. Een café volledig in het thema van Alice in Wonderland. We werden naar boven geleid via 2 wenteltrapjes en kwamen in de kattenkamer te zitten: de Cheshire cat. Het eten was heerlijk (en veel) dus we begonnen de dag goed.

Toen werd de rest van de ochtend net een beetje verloren. We waren al te laat voor La Moneda, hadden dat ook bewust laten gaan, en de winkeltjes die we nog wilden bezoeken waren allemaal óf niet open vandaag óf zo goed verstopt dat wij ze niet konden vinden. Ook Cerro Santa Lucia was dicht in verband met de vele regen van de afgelopen dagen. Dus om een uur of 11 maar weer neergestreken in het tentje op Plaza de Armas voor een kop thee. Hier voelde Ravi zich even niet lekker, maar dat ging gelukkig ook weer over. En dus gingen we, hop de metro in, en naar Quinta Normal. 

Hier is namelijk het Museum van Herinnering en Mensenrechten gevestigd, opgericht om de dictatuur te herdenken en mensen te herinneren aan die basisrechten waar iedereen recht op heeft. Dit was er een die ik graag wilde doen deze vakantie, omdat ik daar de vorige keren niet aan toe ben gekomen. Het museum is een kolos van een betonnen bak en vertelt het hele verhaal vanaf de coup op 11 september 1973 tot aan de installatie van de eerste democratisch gekozen president na de dictatuur in maart 1990. De grote lijnen van de dictatuur kende ik natuurlijk al, maar het is indrukwekkend de vele persoonlijke verhalen en anekdotes te lezen en horen. Ook is er aan het begin van het museum aandacht voor een grote hoeveelheid andere landen waar onderzoeken zijn gedaan naar schendingen van de mensenrechten in periodes van hun geschiedenis (meest bekend die van Zuid-Afrika mbt Apartheid, maar ook bijvoorbeeld twee in Uganda en in Oost-Timor).

Na al deze indrukken liepen we de wijk wat verder in op weg naar een cafeetje voor een kleine lunch. Ook dit is weer een mooie wijk met veel muurschilderingen en gemoedelijke straatjes. We landen bij een klein cafeetje waar ik een ciabatta broodje eet en Ravi een gigantische gevulde croissant. Hierna hebben we de metro terug naar het hotel genomen en eigenlijk niet zo veel meer gedaan die middag. We hadden allebei ook geen honger en zijn dus niet meer uit eten geweest.

Wel hebben we de koffers vast ingepakt, want zondag is een reisdag. 

We beginnen de dag vroeg met een ontbijtje in het hotel. Smaakte erg goed. En daarna naar de metro op weg naar het grote busstation van Santiago. Van hieruit gingen we met de Flixbus naar onze volgende bestemming: La Serena. Zo'n 400km ten noorden van Santiago en de eerste tussenstop op weg naar de Atacama woestijn.

Het was een lange zit en ik voelde me niet helemaal lekker, dus dat hielp niet echt mee. Maar opzich was het niet oncomfortabel en alles verliep vrij gesmeerd. In La Serena hebben we een appartementje geboekt in een grote flat. Met uitzicht op het water en de vuurtoren hier aan het eind van de straat. Dat moet helemaal goed komen deze dagen!