La Serena

Helaas heeft de airco in de bus Ravi ziek gemaakt en dus was het maandag een dag van vooral in bed liggen. Wel hebben we in de ochtend ergens wat ontbeten, de auto opgehaald en boodschappen gedaan. Ondertussen heeft de wasmachine gedraaid en heb ik de eerste bol wol van deze vakantie opgebreid.

Aan het eind van de middag hebben we nog kort een frisse neus gehaald op het strand, maar verder ging deze dag zonder al te veel bijzonders voorbij. 

In La Serena wordt volop gebouwd, vooral grote flatgebouwen met uitzicht op zee. Kustvervuiling noemen we dat in Nederland geloof ik. Zo ook naast ons appartementencomplex. Ik heb prachtig uitzicht op de bouwplaats hier, van werk loskomen gaat dus nog even niet! Van de werktijden kunnen ze bij ons nog wat leren...

Na een goede nachtrust beginnen we de dag op het gemakje. Ik slinger nog een wasje aan, zodat we morgen bijna helemaal schoon weer op weg kunnen.

Dan gaan we met de auto richting het binnenland, naar het plaatsje Vicuña. Hier zijn  een aantal dingen waar we naartoe kunnen, maar wat we precies gaan doen besluiten we als we daar zijn. Er is een pisco distillery, Pisco Sour is de nationale drank hier, er is een sterrenwacht en er zijn een aantal uitkijkpunten rondom de stad. 

Onderweg stoppen we bij een stuwdam waar je ook gedeeltelijk overheen kunt lopen. Het was niet gepland, we kwamen het gewoon tegen en besloten de weg af te schieten. Tussen de parkeerplaats en de stuwdam hadden ze ook nog een paar winkeltjes en een cafeetje neergezet. Hier zijn we prima geslaagd: ik heb een paar warme sokken (ze waren te klein voor Ravi z'n grote schuiten) en Ravi heeft een leren zakje gekocht. We dronken een warme choco en een thee en wandelden de stuwdam op. Je had mooi aan twee kanten uitzicht: aan de ene kant het stuwmeer, wat veel voller had kunnen staan, en aan de andere kant het dal met de weg waarover we waren gereden. Het waaide hard, maar het was een mooie plek om even stil te staan.

Daarna de laatste 20 minuten naar Vicuña. In het plaatsje heerst een gemoedelijke sfeer en eerst zijn we ergens gaan zitten voor een lunch. We deelden een quesadilla en wat slappe friet, we hebben inmiddels geleerd dat de porties hier GROOT zijn dus op strategische momenten gerechten delen is een uitkomst. De muziek in deze zaak begon met allemaal nummers uit onze middelbare schooltijd en sloeg toen heel abrupt om naar de jaren '80. We hebben genoten!

Het is hier trouwens een stuk beter weer dan in La Serena. Zal de zee wel zijn, maar in de vallei is het heerlijk warm met een zonnetje. Jassen uit, sjaals af!

Ravi was nog steeds ziekjes en begon langzaam in te storten, dus we besloten niet meer naar de distillery te gaan en enkel nog een rondje door het stadje te lopen en naar een uitkijkpunt te rijden. In het stadje was ook een handwerkmarktje, waar we nog een magneetje hebben gescoord.

Daarna reden we naar het uitkijkpunt. Het laatste stuk was een onverharde weg met een paar haarspeldbochten en ik had even een moment of ik niet gewoon moest parkeren en we de rest moesten lopen. Maar uiteindelijk ben ik toch doorgereden naar boven. Boven had je een mooi uitzicht over de stad en de druivenvelden daaromheen. Het blijft bijzonder om waar je ook bent de toppen van bergen te zien, sommige besneeuwd, anderen (nog) niet. 

De weg terug ging vlot en nog vóór zonsondergang waren we terug in het appartement. Tijd om weer lekker warm in bed te kruipen, een boek te lezen, en deze blog te schrijven.